Szybki test na alprazolam

Szybki test alprazolamu (mocz/ślina) jest szybkim wizualnym testem immunologicznym do jakościowego, przypuszczalnego wykrywania metabolitu benzodiazepin w próbkach ludzkich (mocz/ślina) przy stężeniach granicznych.

Wyślij zapytanie

Opis

Przeznaczenie

Szybki test alprazolamu (mocz) wykrywa benzodiazepiny poprzez wizualną interpretację rozwoju koloru na pasku/urządzeniu.

Wstęp

Benzodiazepiny to leki często przepisywane w objawowym leczeniu lęków i zaburzeń snu. Wywołują swoje działanie poprzez specyficzne receptory obejmujące neurochemikalia o nazwie kwas gamma-aminomasłowy (GABA). Ponieważ są bezpieczniejsze i skuteczniejsze, benzodiazepiny zastąpiły barbiturany w leczeniu lęku i bezsenności. Benzodiazepiny są również stosowane jako środki uspokajające przed niektórymi zabiegami chirurgicznymi i medycznymi oraz w leczeniu napadów padaczkowych i odstawienia alkoholu.

Ryzyko uzależnienia fizycznego wzrasta, jeśli benzodiazepiny są przyjmowane regularnie (np. codziennie) przez ponad kilka miesięcy, zwłaszcza w dawkach wyższych niż normalne. Nagłe zatrzymanie może wywołać takie objawy, jak problemy ze snem, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, złe samopoczucie, utrata apetytu, pocenie się, drżenie, osłabienie, niepokój i zmiany w percepcji. Jedynie śladowe ilości (mniej niż 1 procent) większości benzodiazepin są wydalane w niezmienionej postaci z moczem; większość stężenia w moczu to skoniugowany lek. Okres wykrywania benzodiazepin w moczu wynosi 3-7 dni.

Alprazolam można oznaczać ilościowo we krwi lub osoczu w celu potwierdzenia diagnozy zatrucia u hospitalizowanych pacjentów, dostarczenia dowodów w upośledzonym zatrzymaniu jazdy lub w celu pomocy w dochodzeniu medycznym dotyczącym śmierci. Stężenie alprazolamu we krwi lub osoczu zwykle mieści się w zakresie 10–100 ug/l u osób otrzymujących lek terapeutycznie, 100–300 ug/l u zatrzymanych z powodu upośledzenia prowadzenia pojazdów i 300–2000 ug/l u ofiar ostrego przedawkowania.

Procedura testowa